Casa da Auga de Bres

A construción foi financiada pola Sociedade de Fillos de Taramundi «El Porvenir Asturiano», tamén coñecida como Centro Taramundense de Instrucción y Progreso, fundada na Arxentina en 1911. A recadación roldou as 160.000 pesetas: o edificio custou unhas 40.000 e o resto permitiu dotalo de mobiliario e material escolar e contribuír ao seu mantemento.

As aulas estaban na planta baixa e as vivendas no piso superior. Tamén había unha habitación independente para aloxar membros da Sociedade que precisasen pasar unha tempada na vila. A escola permaneceu activa ata a década de 1990.

Entre os seus elementos máis singulares destacan a cornixa mixta, a torre do reloxo —adquirido a unha prestixiosa firma de Vitoria— e as placas de ferro esmaltado con rótulos e consellos que aínda se conservan. Na praza do Mestre Manuel Lombardero Arruñada, un busto lembra desde 1951 o mestre que formou xeracións de taramundeses.